Veel
mensen weten niet dat toen Nederlands-Indië niet meer bestond, er veel kinderen
van Indische afkomst in weeshuizen zaten. Ze hadden
geen schijn van kans om naar Nederland te gaan, omdat zij niet konden bewijzen
dat zij een geboorteakte hadden. De halfwezen waarvan één van de ouders nog in
leven was hadden geluk en konden met vader of moeder mee naar Nederland.
Tijdens de grote uittocht van de Indischen uit Indonesië in de jaren 1957 en
1958 zijn veel jongens en meisjes uit de weeshuizen als verstekeling naar
Nederland gekomen. Voor de achterblijvers was er geen werk, ze werden
gediscrimineerd vanwege hun Europese naam, ze hadden geen toekomst. Je hebt ook
Indischen die geen geboorteakte hebben omdat tijdens de bersiap de
overheidsgebouwen in brand werden gestoken waardoor deze documenten gingen. Er
is op overheidsniveau niets geregeld voor deze ouderen. Geen thuiszorg, geen
medische hulp, geen voedselvoorziening, niets. De Indo’s zijn door de Nederlandse
en Indonesische overheid nooit goed behandeld en hun status is niet erkend. Ze
leven veelal in erbarmelijke omstandigheden en in grote armoede. De stichting“Help de Indischen in Indonesia”, http://www.helpindischeninind.com , presenteerde zich op ons verzoek op de Sociale Markt in Best in 2013. Harapan wil in 2015 overleggen met het bestuur van deze stichting om te bezien welke ondersteuning er eventueel geboden kan worden.


Geen opmerkingen:
Een reactie posten